"'Nid oes ond hyn,' meddai yntau, 'sef a fo ben, bid bont. Fe fyddaf i'n bont,' meddai ef. Ac yna y dywedwyd y gair hwnnw gyntaf sy'n ddihareb fyth"

Dyma enghraifft arall o’r duedd onomastig yn y Pedair Cainc, sef y duedd i roi esboniadau ar darddiad geiriau neu enwau, neu yn yr achos hwn, ar darddiad dihareb.